من و تنهایی
واسه محمد جونم مینویسم،نه واسه تو(ولی تو میتونی بخونی.....)
اینقدر به مطلب قبل فکر کردم که بازم: دیدمت توی خیابون داشتی میرفتی.من که دیدی لبخند زدی.. من دنبالت دویدم ولی نتونستم تو رو بگیرم همونجور که دنبالت بودم یه دفعه همه چی تیره و تار شد... خیلی سعی کردم ببینمت و پیدات کنم ولی نتونستم.به اطرافم که نگاه کردم همون پیر مرد دیدم که یه لیوان شیر دستش بود و داشت شیر می خورد "سلام محمد ندیدی؟" "محمد کیه دخترم تو دوباره حالت بده .محمد که خیلی وقته از پیش ما رفته و ما رو تنها گذاشته" "نه این یه دروغه" توی همون لحظه بود که تو رو توی لیوان شیر دیدم و لیوان از دست اون گرفتم و پرت کردم که تو رو نجات بدم آخه داشتی دست و پا میزدی مثل کسایی که شنا بلد نیستن. هوا دوباره برگشت به حالت قبل احساس کردم مامانم داره میزنه تو گوشم "مهدخت حالت خوب نیست بیدار شو......" صدای بابام شنیدم که "دوباره غش کرده و داره از دهنش کف میاد زنگ بزن اورژانس.نه نمیخواد زنگ بزنی خودمون میبریمش" چشمام باز کردم "من حالم خوبه به من دست نزنین ......" ولی کسی صدای من نمیشنید منم بیخیال شدم و چشمام بستم که تو رو دیدم که داری روی زمین مثله سراب میری و منم دنبالت اومد.درست مثله سراب بودی که هر چی بهت نزدیکتر میشدم تو دورتر .... خسته شدم پشت سرم که نگاه کردم دیدم وایستادی "بریم پارک ؟" "بریم.ولی به شرط اینکه از اونجا بریم خونه ی ما" رسیدیم به پارک و من از پله های پارک که بالا میرفتم تو هم من از پشت بغل کرده بودی. همین که صدای نگهبان پارک اومد نسیمی که به جای خالی دستات به بدنم خورد و احساس کردم "آهای آقا محمد ندیدی؟" "خانم تو حالت خوبه که هر روز میای اینجا این حرف و به من میزنی.یه دفعه که بهت گفتم نمیشناسم.اه چه آدمایی پیدا میشه؟" "اینقدر چرند نگو محمد الان همینجا بود کنار من وایستاده بود چه جوری میگی اون ندیدی..." مرد رفت یه نگاه به پایین انداختم تو شده بودی مثله پله همین که من بهت نگاه کردم بهم یه چشمک زدی و منم بلند داد زدم "آهای مرتیکه خر بیا محمد من ببین داره به من چشمک میزنه" از کنار دیوار اومدی بالا و دستم گرفتی و رفتیم اون طرف که دیدم رسیدیم خونه."خدای من من دیوونه شدم الان که توی پارک بودیم.وای دارم دیوونه میشم .همه ی تصویر های زندگیم قاطی شدن همون که رسیدیم نزدیک اتاق من صدای پارس سگهای تو ی حموم به گوشم رسید و منم ترسیدم برگشتم که دست محمد بگبرم که محمد مثله یه کاغذ که به دست باد سپرده میشه همراه با باد رفت.یه دفعه سگه از راه رسید و پای من گرفت خیلی جالب بود که این سگها دندون نداشتن و فقط لثه داشتن... من که گرفت شروع کردم به جیغ کشیدن که بابام اومد دست من گرفت "تو دوباره قرصهات نخوردی؟" "بهتون که گفتم اونا رو دادم به سید.بابا من از دست این سگها نجات بده" "حالت خوب نیست الان بهت یه آرام بخش تزریق میکنم" "من حالم خوبه ...باید برم دنباله محمد باد اون با خودش برد" "بس کن مهدخت .خواهش میکنم........" احساس کردم سوزن از توی دستم کشیده شد چشام یه خرده باز کردم مثله بیمارستان بود خیلی خسته بودم واسه همین دوباره چشام بستم
حالا که به تو و به خودم فکر می کنم می بینم که از همون ابتدا من و تو به مرحله ی یکی شدن نمی رسیدیم !!! پس چه بهتر که توی آینه جا گذاشتمت و رفتم سراغ خاطراتی که از بچه گی هی توی سرم رعشه می رفتن، خودم یه بار توی مسجد روی یه سنگ قبر خونده بودم که تو به درد من نمی خوری .دقیقا لحظه اذان بود .همون روزی که تو دزدیدیم ! دیروز توی خیابون دیدمت همینکه خواستم بگیرمت، پریدی و رفتی توی فنجون قهوه ی روی میز گم شدی دست انداختم توی فنجون بگیرمت ولی عمیق بود ،خیلی عمیق ،اینقدر که ترسیدم اگر بیفتم غرق شم . یهو مرد میز کناری زد روی شونه ام و گفت : چه قدر لاغر شدی مهدخت!!! شناختمش باورت می شه ؟ همون مردی بود که هیچوقت ندیده بودیمش ولی همیشه موقع خواب حرفش رو میزدیم ،یادته ؟با موهای جو گندمی و ساق پاهای نازک .... ولی انگار حالا با تو بود ،چه بی موقع چه ناگهانی چه بی دلیل ... تا برگشتم که برایش از سگهای دوره گردی که توی حموم خونه می رقصن و شبها خواب رو از چشام گرفتن حرف بزنم دوباره عین شیزوفرنی ها نگا م کردی و گریه های مداوم ... «وای مهدخت خسته شدم از این گریه های گاه و بی گاه که دلیلی براشون نداری ،خسته شدم از اینکه هیچوقت راضی نیستی خسته شدم از این لباس آبی گلدار همیشگی !» بچه های توی کوچه دیوانه وار جیغ می زنند،من می ترسم ،همیشه نصفه شبها می ترسم و از شدت ترس می پرم توی بغل تویی که کنارم نیستی ... «حداقل محکمتر بغلم کن ،من که گفتم توجه می خوام نگفتم ؟» «وای مهدخت حالم داره بد می شه از اینهمه خواسته ی ریز و درشتت ،بغلت کنم ،بهت توجه کنم ،نگاهت کنم ،جلوی سگهای توی حموم رو بگیرم ،از لباس صورتی با گلهای درشت آبی که تنته تعریف کنم اه حالم به هم می خوره دیگه از این زندگی سگی .» دوباره گریه می کنم .بچه های توی کوچه دارن شعرهای شاملو رو با میخ حک می کنن رو جنازه زن همسایه ...یکی شون بلند بلند پریا رو می خونه وبقیه با میخ حک میکنن... جنازه زن همسایه لخت لخت تو زل آفتاب شهریور واسه رهگذرا ادا و عشوه می یاد ...پنجره رو می بندم . «زنیکه ی ..... جنازشم دست از هرزگی برنمی داره .تو چی رو نگاه می کنی؟» برمی گردی زل می زنی تو چشامو می گی :«ببینم قرصای صورتی رو خوردی صبح یا نه ؟؟؟مهدخت قرصاتو خوردی می گم یا نه ؟» آخه بدبخت قرصای صورتی که تموم شد. همشو نذری دادم ،سید گفته بود هر چیزی که از همه بیشتر آرومت می کنه رو نذر کن و بده به مستمندا...منم قرصا رو دادم ! ولی نمی دونم چرا ؟؟؟چرا روز به روز بهم بی توجه تر می شی ؟ صدای گریه بلند تر می شه ... اون با بچه فیلی که تازه زاییده می یاد توی اتاق و محکم بغلم می کنه ...«نترس ماهی چیزی نیست ،دکترا می گن شوکه .گریه کن بلندتر گریه کن .» بهت نگاه می کنم ،چشاتو با لجبازی کامل هل می دی سمت بچه فیل اون ...گریه نمی کنم اما نمی فهمم چرا همش بالشم خیسه ،نصفه شبا پا می شم آب بالشمو توی وان حموم می چلونم و باز می بینم که خیسه ... برمی گردی مشت می زنی توی دیوار و می گی «بابا دست از سر این فاطی .... بردار،به من چه که این .... چی می گن چی می خوان ،هی نرو روی اعصابم ،خسته شدم مهدخت » از گوشه فنجون قهوه خودت رو می کشی بالا و نگاهم می کنی .وای مهدخت چه قدر لاغر شدی ،می گیرمت از آب می کشمت بیرون ،تمام تنت یخ زده ،صدات می کنم صدات می کنم ،جواب نمی دی فقط چشمک می زنی برمی گردم پشت در اتاق فریاد می زنم «اومد پیشم ،به خدا خودم دیدم که الان بهم چشمک زد ،خودم دیدم » پرستاره مشتامو می گیره ،فنجون قهوه چپه می شه روی میز می بینمت که احمقانه د وباره از بغل میز در می ری ...مرد توی کافی شاپ با تعجب نگاهم می کنه ! می زنم زیر گریه دوباره می زنم زیر گریه ... «کدوم محمد آخه مهدخت ؟قرصاتو خوردی ؟» «بغلم نمی کنه ،تازگیا دیگه بغلم نمی کنه این سید خودش گفت اگه نذر بدم محمد میاد » محکم دستامو می بنده به لبه های تخت «پرستار کثافت ،انگار هیچوقت عاشق نبوده ترشیده ...» با عجله لباساتو برمی داری از خونه می زنی بیرون .داغونم داغون می دوم پشت سرت تو پله ها زن همسایه با تعجب نگام می کنه و بی سر و صدا می ره توی خونه برمی گردی دست می ندازی دور شونه هام تکونم می دی اینقدر تکونم می دی که احساس می کنم تموم دل و روده هام هر لحظه ممکنه بریزه بیرون .جیغ می کشم .جیغ می کشم با تمام وجودم جیغ می کشم .. فقط صدای مبهم پرستار می یاد :«شوک» دستمو می ندازم روی شونه هات...دوباره گریه می کنم .دوباره گریه می کنم .تو هم میگی: « وای مهدخت خسته شدم از این گریه های گاه و بی گاهت....؟؟؟؟؟؟ لیله الرغائب(شب آرزوها) اولین شب جمعه ماه رجب است نمیدونم شاید اره شاید نه ولی...... ● آرزو میکنم .......................... # و ثبت میکنم تا یادم نره زندگی مجموعه ی تمام آرزوهاییه که داشتم ولی نتونستم بهشون برسم، و اونایی که خواستم و بهشون رسیدم! # کاش میتونستم یه سری از آرزوهام اینجا بگم ولی ترس دارم که تو اونا رو بخونی!!! ●آرزو میکنم که همیشه آرزو داشته باشم... ( مهام واسم نوشت که آرزو نباید گفت منم آرزو هام پاک کردم.اونای هم کهارزو هما خوندن احساس کنن نخوندن
امشب کاری کردی که یه آرزو هایی بکنم که تو پشیمون شی تنها چیزی که نمیتونم آرزو کنم خوشبختی محمد چون امشب بد جور دلم شکست چرا غمگيني؟ عاشق شدم!!!! آيا عشق شيرين است؟ بله....شيرين تر از زندگي!!!! چرا تنهايي؟ ويژگي عاشق هاست!!!! لذت تنهايي چيست؟ فکر به او و خاطرات و!!!! چرا مي روي؟ براي اينکه او رفت!!!! دلت کجاست؟ پيش او!!!! قلبت کجاست؟ او برده!!!! پس حتما بي رحم بوده؟ نه...اصلا!!!! چرا؟ چون باز هم او را مي پرستم *به من میگه که بهترین تجربه و حس های زیبا رو با من داشته ولی حاظر نمیشه که حس با من بودن و تا اخر زندگیش تجربه کنه!!!! این دیگه کیه؟؟؟؟؟؟* وتو را می سپارمت بر نوح که توئی در خیال من آواز تو مرا سوی خویش می خوانی بنگرم تا که خویش در گرداب و تو را ……. می نگارمت در شعر که توئی در گمان من اعجاز که توئی واژه ترنم ها و توئی در نهان من پیدا که وجودم تو را مهرست وتو را پنهان ز من اکنون که توئی درشگفتن خویش که منم در تفحص راز و تو را می نشانمت برعرش که توئی در خیال من پرواز تو مرا می ربائیم از عمق که به خاکم نهفته وجود و توئی در گمان من باران و تو بر سبزه های اندیشه مثل شبنم نشسته بر گلها و مرا تو می شوی محصور که حصارم توئی توئی آخر مثل آتش زقله مغرور و تو از وجود من پیدا که غرور من تو را در خویش چه کنم گر تخیلم اینست
زندگی منظومه ای از شعرهای ناتمام.بی کلام بی بیان. زندگی جلوه زیبایی نور.درمیان سایه های نیمه جان. زندگی گاهی سکوت لحظه های اشناست.یاسلامی در میان کوچه هاست . زندگی گاهی تبسم میکند. زندگی گاهی محبت میکند. زندگی گاهی بدون عاطفه.بی محبت.بی وفا.نا اشناست. **سلام از همتون معذرت میخوام که نتونستم بیام یعنی دیر اومدم والان دیدم که چی نوشته بود هر کار کردم پاک نشد و فقط تونستم پاکشون کنم.در هر صورت معذرت* شقایق گفت با خنده: نه بیمارم نه تب دارم اگر سرخم چنان اتش حدیث دیگری دارم گلی بودم به صحرایی نه با این رنگ و زیبایی نبودم ان زمان هرگز نشان عشق و شیدایی یکی از روزهایی که زمین تب دار و سوزان بود و صحرا در عطش می سوخت تمام غنچه ها تشنه و من بی تاب و خشکیده تنم در اتشی می سوخت زره امد یکی خسته به پایش خار بنشسته و عشق از چهره اش پیدای پیدا بود. از انچه زیر لب می گفت شنیدم سخت شیدا بود.نمی دانم چه بیماری به جان دلبرش افتاده بود اما طبیبان گفته بودندش اگر یک شاخه گل ارد... از ان نوعی که من بودم...بگیرند و ریشه اش را بسوزانند شود مرهم برای دلبرش آندم شفا یابد...چنانچه با خودش میگفت بسی کوه و بیابان رو بسی صحرای سوزان را به دنبال گلش بوده ویک دم هم نیاسوده که افتاد چشم او ناگه به روی من بدون لحظه ای تردید شتابان سوی من امد...به اسانی مرا با ریشه از خاکم جدا کرد... پس از چندی هوا چون کوره ی اتش زمین می سوخت و دیگر داشت در دستش تمام ریشه ام می سوخت.به لب هایی که تاول داشت گفت: اما چه باید کرد؟در این صحرا که ابی نیست به جانم هیچ تابی نیست...اگر گل ریشه اش سوزد که وای بر من برای دلبرم هرگز دوایی نیست و از این گل که جایی نیست...خودش هم تشنه بود اما نمی فهمید حالش را...چنان می رفت ومن در دست او بودم...و حالا من تمام هست او بودم...دلم می سوخت اما راه پایان کو؟نه حتی ابی نسیمی در بیابان کو؟دیگر داشت در دستش تمام جان من می سوخت که ناگه...روی زانوهای خود خم شد دگر از صبر او کم شد...دلش لبریز ماتم...کمی اندیشه کرد...انگه مرا در گوشه ای از بیابان کاشت...نشست و سینه را با سنگ خارایی ز هم بشکافت. اما آه...صدای قلب او گویی جهان را زیرورو کرد زمین و اسمان را پشت و رو کرد و هر چیزی که هرجا بود با غم روبرو کرد...نمی دانم چه می گویم...به جای اب خونش را به من میداد و بر لب های او فریاد... بمان ای گل که تو تاج سرم هستی...دوای دلبرم هستی...بمان ای گل... و من ماندم نشان عشق و شیدایی و با این رنگ و زیبایی و نام من شقایق شد...گل همیشه عاشق شد... تن عریان تو برای کسی است که روح عریان او را دوست داری ، وای از آن روزی که بخواهم بی تو لحظه های زیبایم را سر کنم. وای از آن روزی که تو نباشی. وای از آن روزی که بجای تو کنار دیگری باشم. من نمیخواهم بی تو بمانم.راه بی تو رفتن را نمیدانم. میترسم از نبودنت.میترسم از کنار دیگری بودنت. مهرباترین عشق دنیا. عاشقم باش و با من بمان.چرا که بی تو حتی دنیا هم نخواهد ماند. تعهد به عشق معنی واقعی عشق است خواستن و بدست اوردن دو چیز متفاوت است وعشق فقط بدست اوردن نیست بلکه فداکاری و گذشت است عشق خودخواهی نیست ودر رضایت عشق هم نیست عشق واقعی در رضایت معشوق است با سایه عشق تو هم زندگی کردن هم برای من زیباست هر وقت تو زندگي به يه در بزرگ که يه قفل بزرگ روش بود رسيدي نترس و نااميد نشو چون اگه قرار بود در باز نشه جاش يه ديوار مي گذاشتن شعری برایم بنویس لبریز از عشق پر از تکرار دوستت دارم دوستم بدار و بمیر برایم تا من سرگردان از کنارت بگذرم و نگاهی حتی به گوشه ی چشمی نیندازم شعری برایم بنویس خیس و سرشار از باران از اندوه نداشتنم در بیقراری نبودنم دوستم بدار که من هنوز عاشقم و تو هنوز باور نکرده ای
امشب خیلی دلم برای محمدم تنگ شده ای خدا ....امروز بی نهایت دلم واسش تنگیده بود ولی وقتی بهش زنگ زدم
دلم میخواست تمام آدم های دنیا دلشون صاف بود وطعم عشق را حس میکردن. طعم درد جدایی رو حس میکردن و میفهمیدن وقتی عاشق از معشوق جدا میشه و معشوق را با کس دیگری میبینه چه حالی میشه. خدایا چه کار کنم دردم را به کی بگم؟ به هر کسی که میگم هنوز دوستش دارم میگه دیوانه ام. غم دلم را به کی بگم؟ اما دیگه مهم نیست چون عشق ما یک طرفه است. من قلب خود را از او پس میگیرم و آنرا در اعماق دلم مدفون میسازم. شبهای تاریک را دوست دارم چون یاد آور خاطراتی خوب برای من است. ستاره های آسمان را دوست دارم چون نورشان مثل نور کمی است که در اعماق قلبم سوسو میکند و هنوز امید به زنده ماندن دارد. ابرها را دوست دارم چون عشق را میفهمند و به حالم گریه میکنند. سرما را دوست دارم چون آوازی غم انگیز به همراه می آورد. گرما را دوست دارم چون نگذاشت قلبم مقلوب و سرد شود. بهار را دوست دارم چون گلهای سرخ به همراه می آورد همان گلی که او دوست داشت. تابستان را دوست دارم چون گرمایش مانند سوزش عاشقی میباشد. پاییز را دوست دارم چون به یاد لحظاتی می افتم که او مانند برگهای پاییزی مرا زیر پای خود خرد کرد و من همچنان هنوز عاشقانه دوستش دارم. زمستان را دوست دارم چون غم های مرا در پشت برفهای سپیدش پنهان میسازد. خدا را دوست دارم چون مهربان است . چون فقط اوست که وقتی از عشق سخن میگویم مرا دیوانه خطاب نمیکند. اما از جدایی نفرت دارم چون او بود که دستهای مارا از هم جدا کرد و من دیگرهیچوقت او را متعلق به خود ندیدم. اما هنوز امیدوارم به دیدن دوباره او هر چند که دیگر دستهایش گرمی همیشگی را ندارد. و من بعد از رسیدن به این آرزوبا خیال راحت چشمهایم را میبندم و از این دنیا به آن دنیا سفر میکنم. هنوز به دیدن او زنده ام چرا؟ نمیدانم چون هنوز دوستش دارم. چون دلم برایش تنگ شده. چرا مرا نخواست؟ چرا رهایم کرد؟ چرا مرا کشت؟ چرا؟
هنوز عاشقم با اینکه عشق برام یه کابوسه هنوز عاشقم با وجود اینکه عشق برام یه شکنجه است عاشق موندم چون با خودم قسم خورده ام که عاشق بمونم ،با اینکه عشق یه بازیه من این بازی رو دوست دارم چون هم بازیه من تا اخرش می مونه و منو دوست داره،با اینکه عشق زود گذره ولی من گذر این لحظه ها رو دوست دارم صادق باش ای عشق جاودان . . . لایق باش . . . لایق این دل پر از درد من باش می دونم که تو لایقی ، بمون با من . . . بمون چون دوستت دارم بیشتر از اونی که فکر کنی ،یا تو قصه ها بخونی باید به حرف اونایی که می گن عشق براشون بی معناست بی توجه بود عشق تو این دور و زمونه نیست ولی من بهش اعتقاد دارم بزار فکر کنن دیوونه ام در سکوت سرد ثانیه ها دلم می لرزد وقتی به نبودنت فکر می کنم..! با توام خودت خوب می دانی.. آخر مگر چه می شود برای یکبار هم که شده مرا خالی ازین حسرت کنی!؟ تو نمی دانی.. از وقتی این دل من تنها شده.. هرکس از راه میرسد سنگی می زند و می شکند... دلم برای خودم می سوزد...!! که اینقدر به جرم دوست داشتن شکسته ام که جایی برای بند زدن ندارم!! پنهان می شوی و فکر نمی کنی پشت این دیوار شاید کسی با کاغذهایی شبیه نقشه های خودت نقش تازه ای برایت بازی می کند . فقط در دستهاى گرم تو مردن قشنگست
یکی از نظریه پردازان بزرگ مدیریت میگه بهترین اتفاق برای یک جوان پرمدعا که درسش تموم شده و مدرک گرفته و برای اولین بار در جایی استخدام شده اینه که از اولین کارش اخراج بشه. من میگم شاید بهترین اتفاق برای من که یک هو پریدم وسط میدون عشق و عاشقی تو بودی. تو خیلی بدی. یک دوست بد که از خوش شانسی من انسان خوبی هست. شاید اگه طرف مقابلم یک آدم ناتو بود با این همه عشق و علاقه ای که به پاش ریخته بودم فرصت پیدا میکرد که تمام عقده های زندگیش رو با آزار من ارضا کنه. ولی تو چه کار کردی. تو خوب بودی. فقط نگاه میکردی. کاملا بی تفاوت. یادته یک بار گفتی که باید اینقدر در روابط شکست بخوری تا قوی شی. نمیشد تو مسوول آب دیده کردن من نباشی؟ خیلی بی صفا بودی بچه. خیلی. عميق ترين درد در زندگي مردن نيست ،بلکه نداشتن کسي است که الفباي دوست داشتن را برايت تکرار کند و تو از او رسم محبت بياموزي . عميق ترين درد در زندگي مردن نيست ،بلکه گذاشتن سدي در برابر رودي است که از چشمانت جاري است.عميق ترين درد در زندگي مردن نيست بلکه پنهان کردن قلبي است که به اسفناک ترين حالت شکسته شده . عميق ترين درد در زندگي مردن نيست ،بلکه نداشتن شانه هاي محکمي است که بتواني به آن ها تکيه کني و از غم زندگي برايش اشک بريزي . عميق ترين درد در زندگي مردن نيست ،بلکه ناتمام ماندن قشنگترين داستان زندگي است که مجبوري آخرش را با جدائي به سرانجام رساني . عميق ترين درد در زندگي مردن نيست ،بلکه نداشتن يک همراه واقعي است که در سخت ترين شرايط همدم تو باشد .عميق ترين درد در زندگي مردن نيست ،بلکه به دست فراموشي سپردن قشنگ ترين احساس زندگي است .عميق ترين درد در زندگي مردن نيست ، بلکه يخ بستن وجود آدم ها و بستن چشمها است
تو چشای من نگاه کن
من گم کن توی چشمات
چشم رو هم نزار یه لحظه
خیره شو به آرزوهات
من هنوزم ته چشمات
رد چشمام میبینم
تو اوج آرزوهام
واسه عشق تو میمیرم
من به تو محتاجم
تو ته چشم من اسیری
واسه ی قطره ی اشکم
تو هزار دفعه میمیری
توی چشمای من نگاه کن
من هنوزم خیس خیسم
باز به این بهونه دارم
واسه چشمات مینویسم
چشم تو پر از نیازه
من نیازم یه نگاه
تو به من ببخش عزیزم
آخه چشمام بیگناهه
کاش می شد بریم یه جایی
که فقط تو باشی و من
من بمیرم توی چشمات
تا چشات محتاج من شه
)
وای عزیزم خوب شد امشب بهم زنگیدی و گفتی بیام ببینی من .آخه دلم واست تنگیده بود
میخواهم انتقام عشقم را با عشق بگیرم ،میخواهم انتقام بیقراری هایم را در بیقراریهایت بگیرم و انتقام مردنم را در مردنت بگیرم
و دلم میخواست پیشم باشه و بغلش کنم
ولی حیف که نمیشه
و دیدم سرش شلوغه و کار داره بیخیال احساس خودم شدم
و گفتم مزاحمش نشم
چون می دونم زندگی و عمر زود تر از عشق به پایان می رسه
می دونم که صداقت دل تو اونقدر هست که دل پر از فروغ منو شرمنده پاکی کنه 
میان عابران تنهاتر از من هیچ کس نیست
کسى اینجا به فکر این غریبه در قفس نیست
دلم امشب براى خنده هایت تنگ تنگست
فقط در دستهاى گرم تو مردن قشنگست . .
:قالبساز: :بهاربیست:
